26 Jun 2017

MELODRAKMA SICILIANA-Μπουτίκ Τουρισμού και Αισθήσεων

Αποχαιρέτησα πριν λίγο ένα Ιστορικό πια γκρουπ, τόσο για μένα προσωπικά όσο και για την Melodrakma!


Ιστορικό γιατί είναι το πρώτο στην Ιστορία της Melodrakma, το πρώτο  100% φτιαγμένο απ’ τα «χέρια» της, χωρίς μεσάζοντες και μετακυλιόμενες ευθύνες. 100% όλα ευθύνη δικιά μου και της εταιρεία που έφτιαξα πέρυσι τέτοιο καιρό. Είχε προηγηθεί η Πρόβα Τζενεράλε βέβαια το Πάσχα, 18 Απριλίου στην Καταλονία... Δυο μήνες μετά, Σικελία! Κι έτσι θα πάει... Λίγα ταξίδια και καλά! Μπουτίκ Τουρισμού και Αισθήσεων είναι ο Στόχος μου με τη Melodrakma.
Απ’ τον Οκτώβριο είπα: «τα θέλω όλα φττιαγμένα στο χέρι».

Είπα,
θέλω λεωφορείο καινούριο του κουτιού με σύστημα ήχου Ντόλμπυ, μέχρι να βγουν λεωφορεία με Οθόνη Κινηματογραφικών Διαστάσεων για να προβάλλονται τα αισθήματα, τουλάχιστον για την ώρα Ήχο Dolby, αυτό δεν είναι λεωφορείο είπα, είναι Σκηνή, η μουσική πρέπει να έχει τη δύναμη να καταπίνει κάθε άλλο ήχο, να επιβάλει σιωπή, να υποβάλει Μυσταγωγία, θέλω την Τρίτη μέρα κατά τας γραφάς, την Τρίτη μέρα σύμφωνα με τις δικές μου γραφές στο Αγκριτζένο το βράδυ… θέλω η Μουσική να παρασύρει σε χορό λεωφορεό Ολόκληρο, σφιχταγκαλιασμένοι όλοι μαζί κι ο καθένας χωριστά με μια κολόνα του Ναού της Ομονοίας να στριφογυρίζει και να νιώθει βαθιά στην ψυχή πως

«είναι κάτι στιγμές τρυφερές και λεπτές»


Κάτι στιγμές που από τουρίστες αναβαθμιζόμαστε σε ανθρώπους που η ψυχή τους διψάει όχι για τη γνώση που προσφέρει ένα βιβλίο αλλά για εκείνη του Βιώματος...
I don’t want reality I want Magic είπα!!!
Είπα, θέλω δίπλα μου άξιο ξεναγό, Ιταλό να μιλάει για την πατρίδα του όταν χρειάζεται και ν’ αγαπάει και τη δικιά μου...  Ξεναγός κι εγώ σ’ όλο το ταξίδι αλλά καλύτερα δύο αντί για ένας... Κι έγραψα το ρόλο του Δεύτερου Ηθοποιού και για φέτος... Άξιος Marco! Ευχαριστώ, τα λέμε πάλι το Σεπτέμβριο!

Είπα θέλω οδηγό που να μη νιώθει πως θα ‘πρεπε να έχει υπουργοποιηθεί κι ανάθεμα την κακή του τύχη που τον έκανε οδηγό λεωφορείου, ανάθεμα και τους τουρίστες και τη βαλίτσα τους που πρέπει τώρα να φορτώνει. Απαίτησα τον Gianluca, ένα παιδί που όταν στις 10 το βράδυ του πρότεινα στο Αγκριτζέντο να ρθει να πιει ενα ποτό μαζί μας, μου είπε «ευχαριστώ αλλά, πρέπει να καθαρισω καλά τα τζάμια για να…» Για να βλέπει ο κόσμος καθαρά την ομορφιά στην πανοραμική βόλτα που θα κάναμε στις 11:00!!! Ναι, υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι ακόμα, αυτούς αναζητά η Melodrakma γιατί την Εξίσωση που λέγεται «Ταξίδι», η Ποιότητα των Ανθρώπων μόνο μπορεί να τη λύσει.

Απ’ την πρώτη κιόλας μέρα στο Παλέρμο, σηκώσαμε το κεφάλι ψηλά, πάνω το κεφάλι, ψηλά το βλέμμα... στην Ομορφιά της Οροφής τής Όπερας,
χαίρε Teatro Mássimo που έγινες αφορμή να μιλήσουμε για Έρωτες μεγάλους,
Χαίρε και συ Παντοκράτορα του Monreale που από ψηλά μας προστατεύεις απ’ ό,τι προσπαθεί να μας κάνει να σκύψουμε!!!

Χαίρε Cefalú που μας βούτηξες στο Τυρηνικό Πέλαγος και μας τάισες φρέσκο τόνο ακούγοντας Σικελικό Εσπερινό!

Χαίρε Erice και Selinunta και Agrigento και Armerina και Siracusa, χαίρε Αλκιβιάδη και Μόνικα Μπελούτσι, Taormina και Catania, Χαίρε Αίτνα με τα κρασιά σου και τις 10.000 ετικέτες σου...









Είπα 47 ταξιδιώτες... τόσοι άνθρωποι καινούριοι στη ζωή μου την επαγγελματική, τόσοι υποψήφιοι φίλοι, δικαιούνται το καλύτερο, κι έκανα τα πάντα, μη λογαριάζοντας κανένα κόστος με κρυφό όνειρο και σκοπό ομολογώ... ν’ ακούσω, να κρυφακούσα στην πορεία των ημερών κάτι που να μου δώσει δύναμη να συνεχίσω...


Κι ήρθε η στιγμή που τ’ άκουσα και όντως κρυφάκουσα στις Συρακούσες... δε με είδαν κι έμεινα ν’ ακουσω...

«Τελικά ο Γιάννης δεν είναι απλά καλός ξεναγός... οι επιλογές του σε συνεργάτες, τα ξενοδοχεία του, τα λεωφορεία του, οι συνταγές και το τί τρώμε κάθε βράδυ, πρώτη φορά σε ταξίδι τρώμε καλύτερα στα μενού που έχει φροντίσει το γραφείο παρά όταν πάμε μόνοι μας...η πρόνοια να σκηνοθετήσει συναισθηματικά την κάθε στιγμή...»

… Και γέμισε η καρδιά μου και τα μάτια μου γιατί είναι κάτι στιγμές που... όταν αναγνωρίζεται ο Κόπος και η Ειλικρίνεια της Αγάπης που έβαλες για να γίνει το ταξίδι βίωμα, γεμίζουν και μάτια καρδιά...
Κι ένιωσε πως όλος ο κόπος απ’ τον περασμένο Οκτώβριο που αποφάσισα να πηδήξω απ’ τον έβδομο, ας έσπασα χέρια, πόδια και πλευρά, άξιζε γιατί ανακαλύπτω τα φτερά μου... Έχω πάντα στο μυαλό μου και τον Ίκαρο και τον Ήλιο και στα πόδια μου έχω τη Γη να πατάω, τη μόνη που εμπιστεύομαι όταν διαχειρίζομαι χρήματα και όνειρα άλλων ανθρώπων.



Κλείσαμε χθες με την Απόλυτη Ομορφιά, οι δύο Πολεμιστές του Ριάτσε μας σήκωσαν στα χέρια τους ψηλά και μας έδειξαν ένα χωριό αετοφωλιά... Δεν πήγαμε στη Bova φέτος, πήγαμε στον Πενταδάκτυλο, και μας περίμενε ο Ντανίλο εκεί, σαν τον εραστή του Παζολίνι, εκείνον τον Ντανίλο με καθαρό βλέμμα άλλης εποχής έπαιζε μουσική καθώς ανεβαίναμε κι ύστερα μας είπε στα γκρεκάνικα πως αγαπάει τη γλώσσα μας, πως νιώθει να τη θυμάται, νιώθει πως τη μιλούσε αιώνες πριν κι ήρθε ο παππούς του, Ιταλός σε όλα του πάππου προς πάππου ο παππούς ο ταχυδρόμος, Il Postino ο παππούς του κι έμαθε γκρεκάνικα για να λέει καμιά κουβέντα με τους ελληνόφωνους κάθε φορά που ανέβαινε στις αετοφωλιές τους να τους πάει γράμμα και γραφή...

Έχει όνειρο να πάει μια μέρα στην Κρήτη λέει ο Ντανίλο, να μιλήσει με τους βοσκούς εκεί γιατί μες στο μυαλό του είναι βέβαιος πως τα γκρεκάνικά είναι αδέρφια με τη γλώσσα που μιλούν στον Ψηλορίτη. Η Μικρή Ιστορία ενός μικρού ανθρώπου φούσκωσε, έγινε μεγάλη, έγινε Ιστορία, μέρος της προσωπικής μας Ιστορίας η ειλικρίνεια της Στιγμής στον Πενταδάκτυλο κι είδα μάτια να τρέχουν...


Κι η ζωή συνεχίζεται, όλα ξχνιούνται αλλά όχι όσα νιώσαμε. Θα κάνετε όλοι εύχομαι κι άλλα πολλά καλά και καλύτερα ταξίδια όμως, κανείς ποτέ δε θα μας πάρει ορισμένες Στιγμές που είναι τρυφερές και λεπτές και μας θυμίζουν ότι πάνω από τουρίστες είμαστε άθρωποι. Αυτό θα κάνει η Melodrakma, θα ακρωτηριάζει τα κύτταρα του Τουρίστα και θα ενεργοποιεί εκείνα του Ωραίου Τρυφερού Ανθρώπου.

Αυτή η ομάδα είχε ανθρώπους που δεν κάνανε «ταξίδια μακρινά» και άλλους που είχαν φτάσει στα πέρατα της γης, απ’ την καρδιά της Αφρικής, τα Ημαλάια και τις Άνδεις... Κι όλοι πήραν τη θέση τους στην καρδιά μου γιατί ενεργοποιήθηκε το Τρυφερό τους Κύτταρο.



4-11 Σεπτεμβρίου ξανά Σικελική Εκστρατεία και Puttanesca Siciliana. Για κείνη την αναχώρηση θ’ αλλάξω το ξενοδοχείο στο Αγκριτζέντο και το Τελευταίο Δείπνο στη Scilla! Γιατί όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα φτάνει να ξέρεις ν’ ακούς και να πατάς στη Γη. Ξέρω τί θα κάνω…

Ευχαριστώ πολύ και τα 47 Σικελάκια, σας ευχαριστώ που μου δώστε αυτή την Ωραία Ευκαιρία, ν’ ακούσω και να νιώσω πως ο Γιάννης δεν είναι τελικά απλά ένας καλός ξεναγός...


Υπόσχομαι και δεσμεύομαι αυτό να κάνει η Melodrakma... Τη ζωή ολόκληρη δε γίνεται να την αναβαθμίσουμε αλλά 8-10 μέρες το χρόνο θα την ποτίζουμε με κάτι Στγμές Τρυφερές και Λεπτές.



                   Ευχαριστώ πολύ

                                          El Greco

17 Jun 2017

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017-ΦΕΣΤΙΒΑΛ MELODRAKMA UNIVERSAL

Το 1ο καλοκαιρινό «Φεστιβάλ» τής Melodrakma Universal αρχίζει αύριο, 18 Ιουνίου. Απ' το Παλέρμο... Με μια ξενάγηση στην Πόλη και αμέσως μετά στο Teatro Massimo


Έτσι νιώθω κι έτσι βλέπω όλο αυτό που έχω μπροστά μου και ξεκινάει αύριο, σαν ένα Φεστιβάλ Ταξιδιών, Ιδεών, ανθρώπων, οι τόποι τους, οι μουσικές τους...

ΟΠΕΡΑ η 1η Παράσταση!

Puttanesca Siciliana 2017 ο τίτλος!

Και νά ποιο θα είναι το πρώτο τραγούδι που θ’ ακουστεί αύριο στο λεωφορείο… «SUICIDIO»!!! «Αυτοκτονία» απ’ την όπερα «Τζιοκόντα»


                             (Τέρμα την ένταση...)

Όλο το τελευταίο διάστημα βάζω τη Μαρία στη διαπασών… δευτερόλεπτα παίζει μικρή Εισαγωγή το Violoncelo κι αμέσως η θεία φωνή… «SUICIDIO»!!!

Και σκέπτομαι μήπως είναι αυτό που κάνω… Μήπως αυτοκτονώ; Τα πήρα όλα πάνω μου ένα χρόνο τώρα... μήπως...  SUICIDIO;;;;

ΟΧΙ!



Αρχίζουν αύριο σερί προορισμοί διαφορετικοί, ταξίδια-εμπειρίες όλα φτιαγμένα στο χέρι, Φεστιβάλ κόπου και αγάπης...

18-25 Ιουνίου Σικελία μέχρι Ρέτζιο Καλάμπρια…

27 Ιουνίου με 6 Ιουλίου Γενική Πρεμιέρα, η Καινούρια πρόταση τής  Melodrakma, Πορτογαλία και Δυτική Ισπανία, 

7 με 16 Ιουλίου Bis, ξανά Πορτογαλία, Εξτρεμαδούρα, Καστίλη Λεόν, Καστίλη Λα Μάντσια…

Ανάσα μετά, διακοπές στην Ελλάδα οικογενειακώς και…

1η με 10 Αυγούστου… άλλο λατρεμένο ταξίδι... Βόρειος Ισπανία… θα ξαναμπούμε στην Καρδιά των Βάσκων 

Και 12 με 21 ξανά… προσκύνημα σε Γκερνίκα, σε Αλταμίρα…

22 με 31 Αυγούστου πίσω… στους Θαλασσοπόρους, Πορτογαλία – Δυτική Ισπανία

Και 4-11 πίσω στη Σικελία… 

Και 26 Σεπτεμβρίου με 5 Οκτωβρίου πάνω πάλι στους Βάσκους, στα δάση της Μάγισσας Μάρι, 10 μέρες για όσους είναι από νησιά, για όσους δε μπορούν να ταξιδέψουν το καλοκαίρι…

SUICIDIO;;;;;;;;;;;;;;;;;

Πες Μεγάλα Όνειρα μικρών ανθρώπων. Όλα χειροποίητα, με αγάπη. Υλικά και άυλα, απ’ την επιλογή των ξενοδοχείων και των μενού μέχρι τα λόγια και τα τραγούδια που ίσως να 'ναι αυτά που θα δώσουν την Υπεραξία της Εμπειρίας καθώς θα περνούν τα χρόνια. ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΤΙΚΑ! Μείνα λίγα λεφτά, να τα σεβαστούμε!


Μέσα απ’ την καρδιά μου ένα μεγάλο Ευχαριστώ για την συγκινητική εμπιστοσύνη σ’ αυτό το ξεκίνημα. Εύχομαι σε όλους καλό Καλοκαίρι και Καλή Αντάμωση σε όσους με τιμήσετε.

                          Γιάννης

1 Jun 2017

PART TIME LOVER

Τέλειωσε ένας γενικά,  πολύ αγαπημένος μήνας, ειδικά φέτος έχω την αίσθηση ότι είχε άλλους δώδεκα μέσα του. Δώδεκα μήνες σε έναν! Και τί δεν έγινε, 31 μέρες Χ 20  ώρες δουλειάς το 24ωρο... Ένα 8ωρο που κάνω τ’ αφεντικό,
άλλο ένα full time 8ωρο το δούλο
συν 4 ώρες, part time  ως ξεναγός ετοιμάζω τις στιγμές του λεωφορείου…

Μένουν άλλες τέσσερις ώρες για να κάνω τον πατέρα και τον part time lover.


Κάνοντας έναν απολογισμό στο μήνα που έφυγε, νομίζω το highlight του ήταν αυτή η πρόσκληση στο Βερολίνο για την οποία δεν πρόλαβα κουβέντα πω ή να γράψω για να το μοιραστώ μαζί σας. Είναι περίοδος Σποράς και σκληρής δουλειάς τώρα. Θα ρθει η ώρα και του θερισμού αλλά για την ώρα δουλειά.

Μέσα στα πάμπολα, μου προσέφερα την πολυτέλεια να αποδεχτώ την πρόσκληση του  Universität Osnabrück του Βερολίνου και να παραβρεθώ στο συνέδριο με θέμα τη νέα πραγματικότητα, τους Πρόσφυγες και του Μετανάστες στην Ευρώπη.

Τίτλος του Συνεδρίου Impossible Order! Απόλυτα Impossible μου φαίνεται και μένα να μπει Order.

Ποιος τη χαλάει άραγε συνέχεια την Τάξη και τρέχουμε μετά σε συνέδρια να τη βρούμε;


Άκουσα πολλές ενδιαφέρουσες απόψεις- διαλέξεις κι άλλες αδιάφορες, σαν hipnosedon.
Κάποιες είχαν νούμερα μόνο, τις αποβάλλει η φύση μου αυτές με «σκέτα νούμερα» κι άλλες πάλι είχαν  μόνο συναίσθημα, αυτές συνήθως δεν πείθουν όσους εκτιμώ βαθιά, γιατί ενώ είναι ασφαλώς απαραίτητο το συναίσθημα, απ’ την άλλη είναι επίσης καρατσεκαρισμένο πως συναισθηματικές λύσεις σε τέτοια ζητήματα δεν πρόκειται να υπάρξουν.

Εάν όντως αναζητούμε λύση κι όχι βήμα και μικρόφωνο σε κουβέντα να βρισκόμαστε, θα πρέπει να πάρουμε το πράμα απ’ την αρχή και ν’ απαντήσουμε στο ερώτημα:

«ποιος δημιούργησε τις συνθήκες σε Αφρική, Ασία, Νότιο Αμερική  αλλά και σε πολλές χώρες ευρωπαϊκές, τόσα εκατομμύρια άνθρωποι να θέλουν  να εγκαταλείψουν τον τόπο που γεννήθηκαν; Ποιος τις δημιούργησε πάλι;;;
Ποιος τις δημιουργεί συνέχεια;;»

Μιλήσαμε πολύ για τον πόλεμο, και μιας κι ήμουν καλεσμένος κι ως ομιλητής προσπάθησα να ανατρέψω αυτό το σχεδόν κισμετικό, της μοίρας των ηττημένων του πολέμου που επιτρέπει να νίψει κανείς τα χείρας του: "έχασες τον πόλεμο θα ξεκληριστείς... ¨"

Αν χρειατεί θα ξεκληριστείς έτσι κι αλλιώς.



Δεν είναι μόνον οι ηττημένοι που παίρνουν τους δρόμους.

Μου ‘ρθε τότε και διηγήθηκα την ιστορία μιας μικρής χώρας, τής σχεδόν Ανατολής, που αφού όταν ήταν νέα νόμιζε ότι θ’ αλλάξει τον Κόσμο, όταν μεγάλωσε πολύ, δεν έγινε καμιά γριά φοβιτσιάρα, ένα σωρό τολμούσε, και σε πολέμους τοπικούς στην περιοχή της μπήκε, Βαλκανικούς τους είπανε μετά, και όταν έγινε πιο Παγκόσμια η ανάγκη για πόλεμο πάλι όχι δεν είπε! Και στο Ανκόρ της παγκόσμια ανάγκης για γκρέμισμα πάλι παρούσα η μικρή χώρα τής σχεδόν Ανατολής και πάντα πάντα πάντα απ’ την πλευρά των Νικητών.

Νά μια Ειρωνεία της Ιστορίας! Νά μια ζωντανή απόδειξη ότι δεν είναι μόνον οι ηττημένοι που παίρνουν τους δρόμους. Η μικρή Νικήτρια χώρα μετά τον Α’ Παγκόσμιο είδε τα παιδιά της πρόσφυγες, τελική απόρροια της μεγάλης της νίκης ήταν να πρέπει να εγκαταλείψει εστίες 3.000 χρόνων.

Μετά τη 2η νίκη της στον Β’ Παγκόσμιο απλά έκανε τα παιδιά της μετανάστες. Με ειδικότητα ανειδίκευτου εργάτη.

Αλλεπάλληλες οι Ταπεινώσεις των Μικρών Νικητών. Πρέπει να 'σαι μεγάλος νικητής αλλιώς να λογαριάζεσαι στους χαμένους.

Και στην τελευταία μεγάλη Νίκη-Επιτυχία της μικρής χώρας τής σχεδόν ανατολής να ανήκει στην Δύση, πάλι ταπείνωση! Πάλι μεταναστεύουν οι νικητές… Αυτή τη φορά με ειδικότητα γιατρού, αρχιτέκτονα, μαθηματικού…

                                    *(φωτο απ' τις πρόβες)

Για όλα αυτά μίλησα και ήταν μεγάλη τιμή ήταν για μένα να θέλουν ν’ ακούσουν τη γνώμη μου. Διπλή η τιμή γιατί ζήτησαν να παρουσιάσω και 10 λεπτά Street Theater. 10 λεπτά απ’ το θεατρικό έργο μου Gernika. Με θέμα τον «τυχαίο» πνιγμό εξαθλιωμένων μεταναστών και προσφύγων. 10 λεπτά σ’ ένα σημείο που υπογράμμισε με bold και κατακόκκινα γράμματα η Ιστορία: στο Τείχος του Βερολίνου!


Σπουδαία ευκαιρία να επικοινωνήσω μ’ ένα σωρό κόσμο. Κι έχει το θέατρο έναν δικό του τρόπο, ανοίγει πόρτες στις καρδιές που έλεγες δε θ’ ανοίξουν ποτέ...

Συμπληρώθηκαν 80 χρόνια φέτος απ’ τον βομβαρδισμό της Γκερνίκα και λίγο το έργο, λίγο η επέτειος, λίγο η σχέση μου με τη Χώρα των Βάσκων, ήταν μια ευκαιρία να θυμίσω στην ομιλία μου τί έγινε. Και για την Ιστορία, ευγενικά, να πω στους φίλους Γερμανούς παραβρισκόμενους πως φέτος, στις 26 Απριλίου, στο βασκικό χωριό Γκρενίκα, στις εκδηλώσεις μνήμης μπροστά στην Ιερή Βελανιδιά των Βάσκων, ήταν καλεσμένα από τη βασκική Κυβέρνηση και τα εγγόνια των πιλότων που την ισοπέδωσαν 80 χρόνια πριν.

Ναι, τα εγγόνια των πιλότων που βομβάρδισαν τη Γκερνίκα.

Και ζήτησαν συγνώμη…κι είπαν πως οι γονείς τους, τα παιδιά εκείνων των πιλότων δε μίλησαν ποτέ, κουβέντα για το θέμα, τσιμουδιά, αλλά είναι ώρα, ετούτη η γενιά να φανεί πιο γενναία: "ΣΥΓΝΩΜΗ για όσα κάναν οι παππούδες μας στο χωριό σας!"

Ασφαλώς και δε διορθώνεται τίποτα με μια συγνώμη αλλά η ψυχή μαλακώνει. Κάθε γενιά Αινείας που κουβαλάει στην πλάτη τα λάθη των προγόνων του. Μίλησα με πολλούς φίλους Βάσκους που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση, κι ήταν Ιστορικό λέει το συναίσθημα. Ηττημένοι σε κείνον το πόλεμο και Βάσκοι και Γερμανοί.

Ηττημένοι είμαστε όλοι μετά από κάθε πόλεμο.


Εύχομαι καλή αντάμωση σε όσους θα μοιραστούμε και φέτος Στιγμές σε κάποιο απ’ τα ταξίδια της Melodrakma. Και με τούτη εδώ τη δημοσίευση, επιβεβαιώνω την πρόθεση ως ΓΕΓΟΝΟΣ πια: θα κάνουμε πενθήμερο-πενθήμερα στο Βερολίνο και στη Σαξονία. 13 Αυγούστου, θα ανακοινωθούν οι ημρομηνίες. Έτσι για να ‘χω κάτι «δραματικό» να κάνω στα γενέθλιά μου.

Καλό Μήνα και Καλό Καλοκαίρι. Από δω και πέρα δουλειά δουλειά δουλειά για να μπορέσω να προσφέρω σ' όσους ταξιδέψετε ωραίες Στιγμές.

20 ώρες δουλειά και μένει ένα 4ωρο για Part Time Lover.

                                                           El Greco

8 May 2017

2107- ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ-ΕΞΤΡΕΜΑΔΟΥΡΑ-ΚΑΣΤΙΛΛΗ-ΛΕΟΝ-ΚΑΣΤΙΛΛΗ ΛΑ ΜΑΝΤΣΙΑ-NAVEGADORES & CONQUISTADORES!

Επέλεξα η πρώτη δημοσίευση του προγράμματος να γίνει στο blog, αντί για την ιστοσελίδα της melodrakma. Πρώτα στη Grecoland, ως ηθική υποχρέωση σ’ αυτό το διαδικτυακό χωριό που ζουν πια ένα σωρό σχέσεις.



NAVEGADORES & CONQUISTADORES

«Πορτογάλοι Θαλασσοπόροι και Ισπανοί Κατακτητές»

Προγραμματισμένες αναχωρήσεις:

27 Ιουνίου - 6 Ιουλίου

7 - 16 Ιουλίου

και

22 - 31 Αυγούστου

Αυτό το ταξίδι είναι το επισφράγισμα μιας σχέσης μ' έναν τόπο: την Ιβηρική Χερσόνησο!

Το ταξίδι αυτό είναι σα γαμήλιο για όσους έχουν ήδη σχέση μακροχρόνια με τα ταξίδια της Grecoland αλλά και σαν 5ήμερη 10 ημερών ή σαν ταξίδι φοιτητών για να γιορτάσουν το τέλος σπουδαίων σπουδών.

Τετραετής η φοίτηση της melodrakma στην Ιβηρική.


1ο Έτος: ΜΑΔΡΙΤΗ-ΑΝΑΔΑΛΟΥΣΙΑ: “AL ANDALUS” – All Time Classic

8 Μέρες: Μαδρίτη, Τολέδο, Κόρδοβα, Σεβίλλη, Ρόντα, Γρανάδα… (Κάποιες αναχωρήσεις με μια επιπλέον μέρα συμπεριλαμβάνουν και τη Μάλαγα-Γιβραλτάρ)

Ουσιαστική επαφή και γνωριμία με την Ισπανία του Λόρκα.

2ο Έτος: ΒΟΡΕΙΟΣ ΙΣΠΑΝΙΑ: “GREEN CARD TO HAPPINESS”

10 Μέρες : Σαν Σεμπαστιάν, Παμπλόνα, Βιτόρια,  Μπιλμπάο, Σανταντέρ, Αλταμίρα, Οβιέδο, Χιχόν, Κορούνια, Σαντιάγκο Ντε Κομποστέλα, Πόρτο.

Σχέση, όχι διεκπεραιωτικό τουριστικό πέρασμα απ’ την “άγνωστη” Ισπανία του βορρά. Επιπλέον, σ’ αυτές τις 10 μέρες οικοδομείται Σχέση με την καρδιά του βορρά που χτυπά στη Χώρα των Βάσκων, την Ισπανία του Ουναμούνο και της Πασιονάριας.

3ο Έτος: ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ (Ισπανική και Γαλλική): “Η ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ”

6 μέρες: Ιστορία και Σουρεαλισμός, Αρχιτεκτονική και Ιστορία της Τέχνης, όχι στη Βαρκελώνη απλώς, στην Καταλονία!
Βαρκελώνη, Τζιρόνα, Φιγκέρας, Καδακές και στη γαλλική Καρκασόν.

Η Καταλονία υπήρξε πάντα η Ευρωπαϊκή Πύλη της Ισπανίας για την είσοδο του καθετί καινούριου: η Ισπανία του Νταλί, του Πικάσο, του Γκαουντί αλλά και του Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι μοιρασμένες σε 6 υπέροχες μέρες.

ΘΕΡΙΝΑ ΤΜΗΜΑΤΑ:  Puttanesca Siciliana!

Κάναμε και μια παρένθεση στα έτη τής Ισπανίας που είχαν πάρει φόρα, κάναμε ένα διάλειμμα απ' την Ιβηρική και πήγαμε στη Σικελία.

Puttanesca Siciliana βαφτίστηκε το σύμφωνα με πολλούς ωραιότερο ταξίδι στη Σικελία όλης της αγοράς.
Ένα ταξίδι εμπνευσμένο από το ποίημα του Κ.Π. Καβάφη: “Ποσειδωνιάται”

8 αξέχαστες μέρες!

Και νά τώρα το 4ο Έτος: NAVEGADORES και CONQUISTADOES, 10 μέρες.


Στην Πορτογαλία πρώτα, Λισσαβόνα, Σίντρα, Κασκάις, Εστορίλ, Κάμπο Ντα Ρόκα, Φάτιμα, Ναζαρέ, Μπατάλια, Αβέιρο, Κοΐμπρα… κι ύστερα, απ’ τα βράχια των Λουζιτανών Θαλασσοπόρων στους Κάμπους με τις Ανθισμένες Κερασιές των Ισπανών Κατακτητών στην Εξτρεμαδούρα, με το Τρουχίγιο, το Κάθερες, κι από κει πρόσω ολοταχώς για Καστίλη-Λεόν, στη Σαλαμάνκα με το παλαιότερο πανεπιστήμιο της Ισπανίας, στη Σεγκόβια με το νοστιμότερο γουρουνάκι της Ιβηρικής και στην Άβιλα, των Τειχών και των Αγίων.

Η τελευταία βραδιά μετά από πολύ προβληματισμό αποφάσισα να είναι σ’ έναν τόπο Σύμβολο. Είναι ένα όνειρο πολλών ετών αυτή η τελευταία βραδιά, αυτό το αποχαιρετιστήριο δείπνο. Απ' την πρώτη-πρώτη φορά, απ' το 1994 που πρωτοπήγα εκεί κι αντίκρυσα αυτή τη θέα, από τότε σχεδόν ερήμην μου τριγυρίζει στο μυαλό μου η τελευταία βραδιά ετούτου του ταξιδιού.

Σαν Καρυάτιδα η κάθε μία απ' τις 9 νύχτες στηρίζεται πάνω τους το βάρος της σχέσης που οικοδομεί η melodrakma με όσους θέλουν ταξίδια με Υπογραφή.

Μοναδικό dress code
Α) η τήβεννος την ημέρα της απονομής των πτυχίων στη Σαλαμάνκα
Β) ό,τι θεωρεί κομψό ο καθένας για το δείπνο της τελευταίας βραδιάς.

Ναι, η Melodrakma Universal θα επιβεβαιώσει εγγράφως την άφιξη ως “εδώ”. Θα απονεμηθεί Πτυχίο σε όσους έχουν κάνει και τα 4 έτη. Και θα κλείσει αυτή η πορεία με μια βραδιά που θα γράψει στο κύτταρο της Μνήμης. Η τελευταία βραδιά αυτού του ταξιδιού θα έχει κλασσικές γραμμές, λιτές, με Θέα...

Θέα τη Σπουδαιότερη που μοιραστήκαμε ως εδώ: με θέα το Τολέδο του Ελ Γκρέκο!


Προσπάθησα να φτιάξω ένα πρόγραμμα με ψυχή, να απευθύνεται στη δίψα που έχουν κάποιοι άνθρωποι για πραγματικό ταξίδι, για ταξίδι Μέσα-Έξω, για Ταξίδι μέσα στο Ταξίδι, ν' απευθύνεται σε ανθρώπους που θέλουν και να μάθουν και να νιώσουν, να μεταλάβουν με νερό θαλασσινό αιώνων δημιουργίας και καταστροφής, των δυο πιο κλασικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων.

Προσπάθησα να ξαναβάλω στην υπόθεση που λέγεται “Ταξίδι” λίγη απ' την αυτονόητη αλλά δυστυχώς χαμένη ελάχιστη και στοιχειώδη ποιότητα. Εννοώ για παράδειγμα το να μην παλεύουμε κάθε πρωί στα ασανσέρ με τις βαλίτζες. Να κατεβαίνουμε ήσυχοι για πρωινό και μόνο, πριν ανεβούμε εμείς στο λεωφορείο, απλώς, να ελέγχουμε αν φορτώθηκαν.

Τίποτα επιπλέον έξτρα και προαιρετικό σ’ αυτό το τελευταίο έτος!

Προσπάθησα να συμπεριλάβω όλα όσα μπορούσα, τις βαλίτζες, όλες τις εκδρομές, και δυο δείπνα.  Αποφάσισα ότι φτηνά τρικ δε χρειάζονται ούτε η Grecoland ούτε η melodrakma! Είπα, δεν πειράζει, ας μη φαίνεται φτηνή σε πρώτη ματιά και να τα πληρώνουν μετά όλα διπλά και τρίδιπλα, απευθύνομαι σε ανθρώπους με κρίση και κριτήρια, θ' ανακαλύψουν στην πορεία ότι με τις υπηρεσίες και την ποιότητα που είχαν, πάμφθηνο ήταν το ταξίδι, μοναδικό στην αγορά και το πρώτο αποκλειστικά και 100% σχεδιασμένο απ’ τη melodrakma!

Προσπάθησα και εξασφάλισα ξενοδοχεία που μου άρεσαν! Ξενοδοχεία που απ' την πρώτη μέχρι την τελευταία μέρα να συνηγορούν στη διαφήμιση της Melodrakma. Φεύγοντας κανείς να λέει: « …λες και δεν ήταν αρκετά όλα τ' άλλα, ήταν και τα ξενοδοχεία τους έξοχα!»


Φτιάχνοντας στην αρχή πάντα στο μυαλό μου το πρόγραμμα δεν ήθελα να φτιάξω μια 10ήμερη διαδρομή που εμπεριέχει όλα τα “sos” και τους εμπορικούς κράχτες Ισπανίς και Πορτογαλίας και άντε adiós!
Προσπάθησα να χτίσω μια γέφυρα ανάμεσα στις δυο χώρες της Ιβηρικής, γέφυρα κοινών χαρακτηριστικών αλλά και αντιθέσεων, να καταλάβουμε την ουσία της σχέσης δυο γειτόνων που μπορεί και να μην έχουν σχέση χωρίς όμως κάποιος απ’ τους δυο να είναι καλύτερος απ’ τον άλλο.

Με το πρόγραμμα αυτό προσπάθησα να χτίσω μια γέφυρα ανάμεσα στις δυο χώρες της Ιβηρικής και στη Λατινική Αμερική, γέφυρα ανάμεσα στις “μαμάδες” και στις αποικίες.  Ετοιμάζοντας την «ύλη» μπορώ να πω πως όποιος κάνει αυτό το ταξίδι θα έχει πια άλλες βάσεις για τα επόμενα που προγραμματίζει η  melodrakma για Λατινική Αμερική!

Φτιάχνοντας το πρόγραμμα αυτό, προσπάθησα απ' τη μία να γνωρίσουμε σωστά την κλασική Πορτογαλία, τη γη των Θαλασσοπόρων, την πάλαι ποτέ πανίσχυρη Αυτοκρατορία του σημερινού Μνημονίου, να αποκωδικοποιήσουμε την Ιστορική Παρακμή κι απ' την άλλη, να κατακτήσουμε τη γη των Κατακτητών, των Κονκισταδόρες, των ταλαίπωρων και εξαθλιωμένων που έφτιαξαν άλλη κραταιά Αυτοκρατορία, να την κατακτήσουμε γνωρίζοντάς τη, κάνοντας “εισβολή” απ' την Πορτογαλία στην Εξτρεμαδούρα, κι από κει να προχωρήσουμε σα Σώμα Εκστρατευτικό, σα Δον Κιχώτηδες... Καστίλη-Λεόν, Καστίλη-Λα Μάντσια, ώσπου να φτάσουμε στην Ιθάκη αυτής της πενταετούς πορείας… στο Τολέδο! Να διανυκτερεύσουμε εκεί ακριβώς όπου στάθηκε κι έριξε το βλέμμα του ο Ελ Γκρέκο για να ζωγραφίσει το έργο του “Θέα του Τολέδου”. Απ’ το 1994 σκεφτόμουν: ποιος δε θα 'θελε ένα δείπνο εδώ, μ’ αυτή τη θέα, με κρασί ωραίο, και με μουσική…

Σχεδίασα μια βραδιά γέφυρα στο Χρόνο. Απ' τον Ελ Γκρέκο ως σήμερα οι Έλληνες μεταναστεύουν αναζητώντας “ψηλοτάβανη” και “ευρύχωρη” εστία για να μπορέσουν να ψηλώσουν και ν' ανοίξουν τα φτερά τους.   Αυτό φιλοδοξώ,  σ’ αυτό το ταξίδι να ψηλώσουμε και ν’ ανοίξουμε τα φτερά μας.

Προσπάθησα να σκηνοθετήσω στιγμές πριν καν συμβούν. Απ' τη μία ν' αφήσω τη χαρά ελεύθερη στην τύχη της αλλά απ’ την άλλη να βάλω το χέρι μου για να 'χει το ταξίδι στόχο.
Τί στόχο;
Να δώσει φιλί ζωής στη Μνήμη, να της δώσει καινούριο υλικό, να τη φέρει σε δύσκολη θέση, να πρέπει να ξαναπιάσει δουλειά και να θυμάται καινούρια αισθήματα, άξια κόπου Μνήμης.

Αυτό είναι το σημαντικότερο που έχει αυτό το ταξίδι: στιγμές άξιες κόπου Μνήμης!

Τί θέλω απ' αυτό το ταξίδι;

Να κάνει Restart το Σύστημα και ν' αρχίσουμε να ξαναονειρευόμαστε ωραία κομψά ταξίδια.



Κρατήσεις στην κ. Ειρήνη Λυμτσιούλη :  irini@melodrakma.com

και στο 6985-66 2014 Δευτέρα έως Σάββατο 9;00-19:00


1η ΜΕΡΑ: ΠΟΡΤΟ – ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΣΤΟ ΝΤΟΥΡΟ - ΑΒΕΪΡΟ

Συγκέντρωση στο αεροδρόμιο Ελ Βενιζέλος, συνάντηση με τον άνθρωπο της melodrakma και πτήση για Πορτογαλία με τη Λουφτχάνσα μέσω ενδιάμεσου σταθμού. Για κάποιους ταξιδιώτες, για όσους τουλάχιστον έχουν κάνει το ταξίδι στη Βόρειο Ισπανία θα πάρουμε τα πράματα σχεδόν από κει που τ αφήσαμε, απ' τη μόνη Πορτογαλική πόλη που γνωρίσαμε: απ' το Πόρτο!

Άφιξη νωρίς το πρωί (10:45 ) και ξεκινάμε μια μικρή Πανοραμική ξενάγηση στην πόλη, να θυμηθούνε οι παλιοί, να πάρουν μια πρώτη γεύση οι καινούριοι μέχρι να φτάσουμε στην «καρδιά» τού θέματος ετούτου του ταξιδιού.

«Navegadores», «Θαλασσοπόροι» είναι ο μισός του τίτλος κι ένα μεγάλο κομμάτι της ουσίας του και γι’ αυτό, μετά απ' αυτή την πρώτη πανοραμική γεύση της πόλης, θα κατευθυνθούμε αμέσως στο λιμάνι, στη Ribeira.

Η Melodrakma Universal έχει ναυλώσει το ειδικό καραβάκι για να γνωρίσουμε και μ' αυτόν τον τρόπο την πόλη που γεννήθηκε ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος. Θα απολαύσουμε εν πλω το Μοναστήρι Serra do Pilar και τον Καθεδρικό της Ναό, τη Sé do Oporto να επικρέμονται πάνω απ’ τον ποταμό,  τη Γέφυρα του Άιφελ, «María Pía», τη γέφυρα του Théophile Seyring, «Dom Luís I», κι όλες τις υπόλοιπες που στολίζουν τον “αθλητή ποταμό” Douro, γέφυρες σα μετάλια επιβράβευσης κρεμασμένα στο λαιμό του γιατί κατάφερε να φτάσει ως εδώ απ' την Ισπανία χωρίς να γίνει παραπόταμος. Δεν είναι εύκολο να φτάσεις στο τέρμα ολόκληρος και πρωταγωνιστής!  Η Melodrakma Universal για καλωσόρισμα σας προσφέρει την κρουαζιέρα των 6 Γεφυρών! Ένα πρώτο μικρό ευχαριστήριο δώρο της.

Είναι μεσημέρι. Ελεύθερος χρόνος για καφέ στο Ματζέστικ  ή για φαγητό, για λίγο bacalhau, λίγες sardinhas, πολύ vinho verde… ή για όποιον δεν ξανάδε το Πόρτο, χρόνος για μια βόλτα, να ικανοποιήσει την περιέργειά του, να επισκεφτεί αν θέλει το θρυλικό βιβλιοπωλείο Lello τώρα που ανακαινίστηκε από σκάλα μέχρι θόλο ή για μια επίσκεψη στο σπίτι του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου που βρίσκεται ακριβώς εκεί στη  Ribeira.

Νωρίς το απόγευμα θ’ αφήσουμε το Πόρτο για το Aveiro, χάρμα οφθαλμώνα υτή η πόλη, γόνδολες παντού στα κανάλια του, moliceiros λεν οι Πορτογάλοι τις γόνδολές τους, δίκαια ο κόσμος βάφτισε το Aveiro «Βενετία της Πορτογαλίας»!
Φτάσαμε...
Βρίσκουμε τη θέση μας στην ομορφιά, τακτοποιούμαστε στο ξενοδοχείο μας, εκεί βρίσκεται πράγματι το ξενοδοχείο μας, εν μέσω ομορφιάς κι ύστερα... Δείπνο μετά Μουσικής... Ένας φαδίστα θα είναι μαζί μας... Δείπνο, κιθάρα και μουσική, αντίδωρο της melodrakma, άλλο ένα ευχαριστώ στην εμπιστοσύνη που της δείχνετε κι ας είναι “νεογέννητη”.

Δείπνο σε επιλεγμένο εστιατόριο και διανυκτέρευση σε λατρεμένο ξενοδοχείο μέσα στα κανάλια της πόλης.

2η ΜΕΡΑ: ΑΒΕΪΡΟ– ΚΟΣΤΑ ΝΟΒΑ  - ΚΟΪΜΠΡΑ


Η Melodrakma Universal σκέφτηκε πως εκτός από το να προσφέρει το δείπνο για να κλείσει ωραία η πρώτη  βραδιά, θα ήταν ωραίο μετά το πρώτο ξύπνημα να μας περιμένει άλλη μια έκπληξη. Ναύλωσε λοιπόν moliceiros! Γόνδολες περιμένουν έξω απ’ την πόρτα του ξενοδοχείου μας, πρώτο κανάλι αριστερά, περιμένουν να μας παραλάβουν για να υπηρετηθεί πιστά η ιδέα αυτού του ταξιδιού. Θαλασσοπόροι-Καναλοκατακτητές... Αφήστε τις βαλίτζες, τα έχει κανονίσει η  Melodrakma αυτά, μια ματιά μόνο ρίξτε να βεβαιωθείτε ότι φορτώθηκαν κι ανεβείτε στα moliceiros, πάμε βόλτα στα κανάλια της πόλης τώρα, ανεβείτε στις γόνδολες, θα ανοιχτούμε και στη λιμνοθάλασσα, στις αλυκές του κι ύστερα θα περπατήσουμε στα στενά τού Aveiro!

Λίγος χρόνος ελεύθερος κι αναχώρηση για την Coímbra. Σχεδόν αμέσως, ελάχιστα χιλιόμετρα απ' το Aveiro θα κάνουμε στάση σ’ έναν τόπο που θα γεμίσει τη Μνήμη χρώματα. Χρόνος για βόλτα και καφέ στην αγαπημένη Costa Nova κι αμέσως μετά συνεχίζουμε την πορεία μας για την πιο σπουδαία Πανεπιστημιούπολη της Πορτογαλίας.

Άφιξη.


Δε χάνουμε καθόλου χρόνο, θα επισκεφτούμε κατ' ευθείαν το Πανεπιστήμιο της Coímbra, το επί Πορτογαλικού Εδάφους «Αντίπαλο Δέος» του Ισπανικού Πανεπιστημίου της Σαλαμάνκας.

Στο ταξίδι αυτό με το τίτλο «Πορτογάλοι Θαλασσοπόροι και Ισπανοί Κατακτητές» εκτός απ’ το να φωτίσουμε εκείνο κομμάτι της Ιστορίας που έφερε τους Ίβηρες στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, φιλοδοξώ να φωτίσουμε κι ένα άλλο Μεγάλο Κεφάλαιο: την Πανεπιστημιακή Παιδεία αυτών των δύο χωρών με επισκέψεις στα δυο τους Πανεπιστήμια-Γίγαντες: Coímbra και Salamanca!

Όπως είναι Λογικό σε μια επίσκεψη σε Πανεπιστήμιο, το εντυπωσιακότερο είναι ή θα έπρεπε να είναι, η Βιβλιοθήκη! Στην περίπτωση του  Πανεπιστημίου τής Coímbra αυτό επιβεβαιώνεται γι’ αυτό και τη βιβλιοθήκη ετούτη τη φροντίζουν άνθρωποι και ζώα!

Κι ύστερα θα περπατήσουμε στα σοκάκια της Πόλης του Fado για ν' ανακαλύψουμε το Ιστορικό Κέντρο μιας απ’ τις παλαιότερες και σπουδαιότερες Πανεπιστημιουπόλεις όλης της Ευρώπης! Φοιτητές παντού με όλα όσα αυτό σημαίνει!
Γι’ αυτό και η Coímbra έχει το δικό της Fado, των φοιτητών τα βάσανα και οι χαρές είναι στο DNA αυτής της πόλης. Δεν είναι μία ακόμα πόλη η Coímbra, υπήρξε και πρωτεύουσα της Πορτογαλίας κάποτε. Θ’ ανακαλύψουμε κάθε της γωνιά, θα περάσουμε κι απ’ την  “Επικίνδυνη Σκάλα” που η παράδοση λέει πως αν πέσεις εκεί και δεν τσακιστείς, θα παντρευτείς κάποιον/α απ’ τη Πόλη των Φοιτητών. (Και παντρεμένος/η να ‘σαι, διαζύγιο και ξανά γάμος λέει ο θρύλος!)

Άφιξη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο. Κατόπιν συνεννόησης μπορούμε κι απόψε να φάμε έξοχα, οικονομικά και όλοι μαζί. Ανακάλυψη του τελευταίου ταξιδιού εξερεύνησης της melodrakma. Ταξιδεύω πάντα πριν το ταξίδι ώστε να έχω ωραίες και ουσιαστικές προτάσεις και για τον ελεύθερο χρόνο.

Διανυκτέρευση.

3η ΜΕΡΑ: ΚΟΪΜΠΡΑ – ΤΟΜΑΡ  - ΦΑΤΙΜΑ – ΝΑΖΑΡΈ - - ΠΑΡΚΟ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ – ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ

Αφήστε τις βαλίτζες έξω απ’ το δωμάτιο απλώς και κατεβείτε για πρωινό. Τίποτα άλλο. Θα ελέγξουμε μετά αν φορτώθηκαν.
Πρωινό και αναχώρηση για την αγαπημένη πόλη, την «Άννα Καρένινα» των πόλεων! Ρομαντική, ευαίσθητη, συνεσταλμένη, ποιητική, κομψή, εσωστρεφής, γοητεύει με τη μελαγχολία της αλλά διψάει και για τη χαρά: Λισσαβόνα.
Πρωινό και αναχώρηση με τελικό προορισμό την πρωτεύουσα Λισσαβόνα σήμερα αλλά πρώτα           θα κάνουμε μια στάση στο Τόμαρ, την πόλη των Ναϊτών, ιδανική ευκαιρία να μιλήσουμε για τον Τόκο και το Χρέος, επίκαιρα και δυο, πάντα επίκαιρα απ' ό,τι φαίνεται, απ' την εποχή των Ναϊτών, ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε και τον “Τόκο” που εισπράττει κάποιος που επενδύει στα ταξίδια μαζί με το χρέος που έχει να τα συνεχίσει. Βόλτα στα στενά του Τομάρ, χρόνος για καφέ ή για όποιον το επιθυμεί, να επισκεφτεί το Κάστρο και το μοναστήρι που κρύβει μέσα του.

Και συνεχίζουμε την πορεία μας προς την πρωτεύουσα. Πώς όμως εν έτει 2017 να περάσει κανείς απ’ τη Φάτιμα χωρίς τη στάση που της αξίζει. 100 χρόνια συμπληρώνονται φέτος απ’ τον Μάιο εκείνου του Θαύματος, 100 χρόνια απ' τις επαναλαμβανόμενες εμφανίσεις της Παναγίας! Πάνω-κάτω, πάνω-κάτω, η Παναγία λέει η παράδοση, ουρανός-γη-ουρανός-γη απ’ το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο…
Σήμερα θα κάνουμε την «Ανατομία ενός Θαύματος», θα επισκεφτούμε το Παρεκκλήσι Των Εμφανίσεων και τον νέο Καθεδρικό Ναό της Φάτιμα.

Κι ύστερα, για φρέσκο ψάρι στα γραφικό ψαροχώρι Ναζαρέ. Χρόνος για φαγητό, ξεκούραση και συνεχίζουμε την πορεία μας για την πόλη του Τάγου...
Νάτος!
Φάνηκε, τεράστιος, μεγαλοπρεπής, φοράει για Στέμμα του μια γέφυρα 17 χιλιομέτρων, Ponte Vasco da Gama!
Τον «πότισαν» παραπόταμοι, βροχές και δάκρυα ερώτων ανεκπλήρωτων στην πορεία του απ’ το Τολέδο μέχρι εδώ, κάποια δάκρυα έγιναν Fados κι όσα απέμειναν έφτιαξαν αυτόν τον εντυπωσιακό ποταμό που απολαμβάνουμε τώρα απ’ το Πάρκο των Εθνών!
Παντού νερό γύρω μας, 13 χιλιόμετρα το άνοιγμα του ποταμού σε τούτο σημείο, γίνεται τεράστια υγρή αγκαλιά καθώς πλησιάζει στις εκβολές του! Μια τελευταία στάση στο σπουδαίο συγκρότημα που δημιουργήθηκε για την EXPO του 1998 κι έγινε σύμβολο της Πορτογαλίας και της προσπάθειάς της ν’ ανήκει στο σύγχρονο κόσμο!
Περίπατος στις εγκαταστάσεις τής EXPO που είχε για θέμα το Νερό. Ήδη ο αέρας του Ατλαντικού μας έχει ξεκουράσει, λες και μόλις ξεκίνησε η μέρα, κάνουμε σχέδια για την πρώτη βραδινή έξοδο στην Ερωμένη του Πεσσόα
Αναχώρηση για το ξενοδοχείο.
Άφιξη, τακτοποίηση.
Έξοδος!
Μια πρώτη βόλτα, νυχτερινή γνωριμία Στο Bairro Alto. Χρόνος ελεύθερος για δείπνο.
Διανυκτέρευση.

4η ΜΕΡΑ: ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ - ΕΣΤΟΡΙΛ - ΚΑΣΚΑΪΣ - ΣΙΝΤΡΑ -  ΚΑΜΠΟ ΝΤΑ ΡΟΚΑ

Έχει συννεφιά σήμερα.
Θέλουμε συννεφιά και συννεφιάζει.
Τα σύννεφα κατεβαίνουν, εναλλάσσονται σε ρυθμό αισθημάτων ταραγμένου ανθρώπου. Η «Άννα Καρένινα» μοιάζει Μπλανς Ντιμπουά σήμερα. Μελαγχολική αλλά και απαιτητική, θέλει Μαγεία

«I Don't Want Realism; I Want Magic!»


Τελειώνουμε το πρωινό και ξεκινάμε ν’ ανακαλύψουμε τη «Μπλανς»!  Αυτό είναι η Λισσαβόνα για τη melodrakma: μια Μεγάλη Κυρία του κινηματογράφου, με τα σημάδια του γήρατος εμφανή αλλά και εκθαμβωτική τη γοητεία, μια Μεγάλη Κυρία έτοιμη να παραλάβει Βραβείο για το σύνολο του έργου και της πορείας της, απ’ τα χρόνια και τα πρώτα ταξίδια του Οδυσσέα μέχρι το σήμερα, τα δικά μας χρόνια και τα δικά μας ταξίδια!
Δικαίως γυρίστηκε εδώ ο «Ξαφνικός Έρωτας» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου. Έρωτας παντού, στα τραμ της, στα κάστρα της, στα στενά της Αλφάμα…

Θα ξεκινήσουμε την πανοραμική ξενάγηση της πόλης από το Πάρκο του Eduardo VII, θα κατηφορίσουμε την Avenida da Liberdade, την Praça Rossio, θα δούμε και την Praça do Comércio μέχρι τη Γέφυρα της 25ης Απριλίου, η Επανάσταση που έγινε Γέφυρα για μια πορεία που ακόμα δε έφτασε στο στόχο της. Κι από κει, ολοταχώς στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησαν κάποτε οι Πορτογάλοι Θαλασσοπόροι, στον Πύργο Μπελέμ, μετά λίγο πιο κει στο Μνημείο τω Θαλασσοπόρων  κι ύστερα δίπλα ακριβώς, σ’ ένα σπουδαίο Σύμβολο της Χρυσής Εποχής του Πορτογαλικού Έθνους, στο Μοναστήρι των Ιερωνυμιτών! Μπελέμ και Μοναστήρι στη λίστα της Ουνέσκο και τα δυο, Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Λίγο πιο πέρα απ’ την επιλογή της Ουνέσκο, η δική μας αταλάντευτη επιλογή: κανονική ζωή! Ένα ένα λατρεμένο καφέ,  θα κάνουμε στάση να δοκιμάσουμε το πιο γνωστό γλυκό τής γλυκιάς πόλης,  το περίφημο Pastel de Belém!
Μοναστήρι, καφέ, bica,  Pastel de Belém, Πύργος Μπελέμ… και φύγαμε για ένα απόγευμα αξέχαστο. Εκδρομή λατρεμένη: Estoril, Cascais, Sintra, Cabo da Roca! Πρώτα μια στάση στο Εστορίλ, μπροστά στο περίφημο Καζίνο το οποίο κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου είχε γίνει «γιάφκα» κατασκόπων και καταφύγιο «ταλαιπωρημένων» εστεμμένων.
Ύστερα θα σταματήσουμε στο Κασκάις για φαγητό. Σαρδέλα ατλαντικού ακαθάριστη, το αφήνω έτσι, χωρίς διευκρίνιση αυτό το «ακαθάριστη», πεντανόστιμη αλλά για όποιον είναι “καταγωγής” και τρώει τη σαρδέλα μόνο φιλέτο, ας φάει lulas, καλαμάρια καταπληκτικά, ή ας πάει για μπάνιο δίπλα, στην παραλία ενός από τα πιο γνωστά θέρετρα της Πορτογαλίας.
Τρίτος σταθμός του απογεύματος η Σίντρα, ο «Επίγειος Παράδεισος» σύμφωνα με το Λόρδο Βύρωνα. Καθόλου τυχαία οι Πορτογάλοι βασιλείς δεν επέλεξαν τη Σίντρα να χτίσουν εδώ τα θερινά τους Ανάκτορα. Θρίαμβος του Πράσινου,  Πάρτι της Φύσης. Περιήγηση στο χωριό και χρόνος ελεύθερος για να χαθεί κανείς καπιταλιστικά στα σοκάκια με τα απίθανα μαγαζιά.


Τελευταίος σταθμός αυτού του απογεύματος ένα σημείο σημαντικό, σημαντικότατο γεωγραφικά καθώς είναι το Δυτικότερο της Ηπειρωτικής Ευρώπης αλλά πιο σημαντικό ακόμα γιατί μιλάει στην ψυχή όσων δεν την έχασαν.

«Εδώ, που τελειώνει η Γη κι αρχίζει η Θάλασσα»: Cabo da Roca!

Μέχρι «Δίπλωμα» απονέμει (πουλάει) ο Πορτογαλικός Οργανισμός Τουρισμού εδώ. Δίπλωμα που πιστοποιεί πως φτάσαμε στο ΔΥΤΙΚΟΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ! Εκεί, δίνουμε υπόσχεση, στον εαυτό μας και στους άλλους να φτάσουμε Παντού. Κοιτάζουμε απέναντι, βλέπουμε τη Λατινική Αμερική, όσοι θέλουμε τη βλέπουμε, τίποτα έτσι κι αλλιώς δεν κρύβει τη θέα για όποιον φτάνει στο Κάμπο Ντα Ρόκα! Φόρτισαν οι μπαταρίες σήμερα…

Επιστροφή στη Λισσαβόνα.

Χρόνος ελεύθερος για ν’ ανακαλύψει κανείς τον Φερνάντο Πεσσόα στα στενά τής αγαπημένης του πόλης κατόπιν σοφών και εμπεριστατωμένων οδηγιών.

5η ΜΕΡΑ: ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ - ΜΠΑΤΑΛΙΑ - ΚΙΝΤΑ ΝΤΟΣ ΛΟΡΙΔΟΣ- ΟΜΠΙΝΤΟΣ– ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ

Τελευταία μέρα στην Πορτογαλία.
Να δούμε από ποια Πύλη της Ψυχής θα μπει σήμερα η αγαπημένη χώρα για ν’ αφήσει τα τελευταία χάδια της...

Σήμερα η μέρα μας είναι αφιερωμένη σε μια συγκριτική προσέγγιση διαφορετικών θρησκευτικών Πολιτισμών. Μην ξεχνάμε η πάλαι ποτέ Πορτογαλική αυτοκρατορία έφτασε μέχρι την Ιαπωνία.
Παράλληλα σήμερα θα δούμε και ομορφιές τής επαρχίας, γραφικά χωριουδάκια. Πρώτος μας σταθμός το χωριό Μπατάλια μ’ αυτό το έξοχο Μοναστήρι! Θα επισκεφθούμε τη Σάντα Μαρία Ντα Βιτόρια, ένα από τα μεγαλύτερα μοναστήρια όλης της Ευρώπης. Εκεί βρίσκεται και το Βασιλικό Μαυσωλείο της Πορτογαλίας ώστε να γνωρίσουμε από ποιους Ηγέτες εμπνεύστηκε κι από ποιους παρασύρθηκε στα σωστά και στα λάθη του ο πορτογαλικός λαός, γράφοντας τη δική του Ιστορία στην πορεία των αιώνων!


Κι από κει, στο Quinta dos Louridos, τον Κήπο της Εδέμ, μια μοναδική εμπειρία σ’ ένα υπέροχο χώρο που η melodrakma αποφάσισε να φέρει τους ανθρώπους που την εμπιστεύονται. Κανείς άλλος μέχρι τώρα δεν αποφάσισε να βγει απ’ την πεπατημένη! Εμείς θα πάμε! Είναι ένας κήπος γεμάτος με γλυπτά του Βούδα, γλυπτά που μεταφέρθηκαν εδώ απ’ το Αφγανιστάν  καθώς σώθηκαν την τελευταία στιγμή από το μένος όσων μισούν ό,τιδήποτε έχει σχέση με τον πολιτισμό. «Απ’ την Παναγία στο Βούδα» λέγεται η πορεία της ημέρας μας! Ωραία ευκαιρία για ενδοσκόπηση και συγκριτική «φωτογραφία» πασών των θρησκειών και της Δύναμης, καταστροφικής η ζωογόνου που εν δυνάμει κρύβουν όλες στο DNA τους.
Για Τέλος της Τελευταίας Μέρας στην Πορτογαλία κράτησα τη στάση μας στη «ζωγραφιά» που λέγεται Όμπιντος, το μεσαιωνικό χωριό που παρότι χωριό, προστατεύεται από τα τείχη ενός σπουδαίου Κάστρου, απόδειξη πως πάντα ήταν ένας θησαυρός άξιος κάθε προστασίας. Θα περπατήσουμε στα στενά του, θα πιούμε καφέ, θα πιούμε και λικέρ, και θα μετρήσουμε στα δάχτυλα του ενός χεριού τις Καστροπολιτείες με άθιχτα Τείχη σ’ ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήοειρο…

Μία, δύο..τρεις!

Τρεις όλες κι όλες! Carcassonne στη Γαλλία, τη ζήσαμε, Obidos στην Πορτογαλία, το ζούμε, και την Ισπανική Άβιλα… μας περιμένει…

Είδαμε και είπαμε πολλά ώσπου παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής στη Λισσαβόνα.

Είναι το τελευταίο βράδυ μας εδώ κι εφόσον υπάρχει κάτι αξιόλογο και γνήσιο θα πάμε ν’ ακούσουμε fado.  Για ν’ αποχαιρετήσουμε την Πορτογαλία κρατώντας την Ηχώ της στην καρδιά μας.

Διανυκτέρευση.



6η ΜΕΡΑ: ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ – ΚΑΘΕΡΕΣ - ΤΡΟΥΧΙΓΙΟ

Adiós coraçao! Adiós στην Πορτογαλία, που ξέρει ν’ αγαπάει αλλά και ν’ αγαπιέται που δεν είναι πιο εύκολο.
Ρίξαμε μια ματιά, φορτώθηκαν οι βαλίτζες, φύγαμε…

Θα διασχίσουμε τα παλαιότερα σύνορα της Ευρώπης σήμερα, πάμε στην Ισπανία, vamos, τέσσερις μαγικές  τελευταίες μέρες στη Δυτική Ισπανία ώσπου να φτάσουμε στην καρδιά της..

Σαν να πήραμε τη ζωή μας λάθος, απ’ το τέλος προς την αρχή, σα ν’ ακολουθούμε τον Τάγο αντίστροφα, απ’ τις εκβολές του στη Λισσαβόνα αναζητούμε τις πηγές του!

Εξτρεμαδούρα! Ίσως ο πιο άγονος τόπος της  Ισπανικής Επικράτειας, τόπο που όμως έδωσε πολλούς «καρπούς» κατακτητών! Οι περισσότεροι και οι πιο γνωστοί Conquistadores ήταν από δω, extremeños. Το στοίχημα σήμερα είναι να αντιληφθούμε μια εποχή ολόκληρη κατακτώντας τη γη των κατακτητών. Νωρίς το μεσημέρι θα φτάσουμε στο Κάθερες! Άγνωστη πόλη σε πολλούς, άδικο όμως, μάλλον δε θα ξέρει να πουλήσει καλά τον εαυτό της. Είναι η πρώτη ισπανική πόλη που ανακηρύχτηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς! Θα γράψει στη μνήμη μας το Κάθερες, να το θυμάστε. Λένε πως η πλειοψηφία των πόλεων της Λατινικής Αμερικής φτιάχτηκαν με πρότυπο αυτήν εδώ… (Θα γνωρίσουμε πολλές πόλεις της Λατινικής Αμερικής, κι αυτό να το θυμάστε.)


Ξεκινάμε την ξενάγηση, θα δούμε μέγαρα και παλάτια, όλα ιδιωτικές περιουσίες, καρπός ανταγωνισμού πλουσίων, φωτογραφία της ανάγκης τους για επίδειξη του πλούτου τους αλλά και ανεκτίμητη κληρονομιά της πόλης σήμερα. Θα διασχίσουμε το Barrio de San Antonio, θα δούμε την  Plaza de Santa María, το Palacio de los Golfines de Abajo, το Palacio Carvajal, το Palacio de las Veletas, Casa del Sol, Tore Bujaco… Το ιστορικό κέντρο του Κάθερες είναι ίσως το πιο άθιχτο κι απ' τα πιο καλά διατηρημένα όλης της Ευρώπης γι' αυτό και η επιλογή της Ουνέσκο από το 1986 ήδη! Με το που ρίχνεις ένα βήμα και περνάς απ' το Arco de la Estrella είναι σα να διακτινίζεσαι στο Χρόνο, πιο πολύ από βήμα είναι βουτιά στην ομορφιά του παρελθόντος, κατάδυση στη Ιστορία μιας πόλης 2.000 ετών.

Θα καταλήξουμε (με την καλή έννοια) στο ξενοδοχείο.

Τακτοποίηση κι απόγευμα ελεύθερο για photocall, για να ποζάρει κανείς μπροστά στο παλάτι που του ταιριάζει, να πάρει τους δρόμους και τα στενά που πριν λίγο ξεναγηθήκαμε όλοι μαζί, να τα κάνει πια κτήμα δικών προσωπικών πια στιγμών.

Και το βράδυ, η Melodrakma Universal σας καλεί σε δείπνο και συζήτηση. Το θέμα θα ανακοινωθεί 5 λεπτά πριν.

7η ΜΕΡΑ. ΚΑΘΕΡΕΣ-ΤΡΟΥΧΙΓΙΟ-ΣΑΛΑΜΑΝΚΑ

Πρωινό και αναχώρηση για το Τρουχίγο. Ένα απ' τα ωραιότερα χωριά της Ισπανίας ολόκληρης! Χτισμένο ανάμεσα στους ποταμούς Γκουαδιάνα και Τάγο... Πάμε καλά δηλαδή, είμαστε στο σωστό δρόμο, ο Τάγος τρέχει δίπλα μας!


Φτάσαμε στο Τρουχίγιο.
Έχουμε ραντεβού για κλείσιμο λογαριασμών με τον Φρανθίσκο Πιθάρο σήμερα. Θα ζητήσουμε εξηγήσεις για όσα έγιναν στη Λατινική Αμερική. Θα μπούμε στο σπίτι του, ύστερα θ' ανεβούμε στο Κάστρο, θα περπατήσουμε στην Plaza Mayor, θα σηκώσουμε το κεφάλι ψηλά για να δούμε το Torre del Alfiler…
Δεν υπάρχει γωνιά του Τρουχίγο που να μην φλερτάρει με το παρελθόν. Κι άλλο ιστορικό κτήριο, κι άλλο, και τούτο και κείνο...  Πάλι βρεθήκαμε μέσα σ' ένα σκηνικό πρωταγωνιστές της απόφασής μας να ταξιδεύουμε διαφορετικά.

Χρόνος για καφέ κι αμέσως αναχώρηση για τη μυθική Σαλαμάνκα. Κλείσαμε λογαριασμούς με τον Πιθάρο αλλά έχουμε κι άλλο ραντεβού σήμερα, με τον Μιγκέλ Ντε Ουναμούνο έχουμε αφήσει εκκρεμότητες από παλιά. Πρέπει να μας εξηγήσει πώς του ρθε εκείνος ο χρησμός: «Ο φασισμός θεραπεύεται διαβάζοντας κι ρατσισμός ταξιδεύοντας». Είναι σίγουρη, αποτελεσματική η θεραπεία ή εξαρτάται σε ποιον και σε τί ηλικία εφαρμόζεται; Ερχόμαστε Μιγκέλ, ερχόμαστε στην πόλη που διάλεξες για να μοιραστείς τον πλούτο σου ως καθηγητής του Πανεπιστημίου της, φτάνουμε στην πόλη με το παλαιότερο Πανεπιστήμιο της Ισπανίας. Μονομαχία στην Ιβηρική:  Κοΐμπρα - Σαλαμάνκα.

Άφιξη, τακτοποίηση και μια πρώτη βόλτα στην θεωρούμενη ωραιότερη Plaza Mayor όλης της Ισπανίας.


Κι ύστερα θα κάνουμε έναν υπέροχο απογευματινό περίπατο στους δρόμους μιας πόλης-αρχόντισσας μέχρι να φτάσουμε στο Κασα Ντες Λις... Απ' τα ωραιότερα Μουσεία Αρτ Νουβό και Αρτ Ντεκό στον κόσμο!

Χρόνος για όποιον θέλει να το επισκεφτεί, αλλιώς επίθεση στα περίφημα tapas και pintxos bars της Σαλαμάνκας. Μόνο του Σαν Σεμπαστιάν μπορούν να συγκριθούν μαζί τους. Καταπληκτικές γωνιές για κρασί κι ένα έξοχο πλατό τυριών και αλλαντικών… Φημίζονται σ’ όλη την Ισπανία τα αλλαντικά της Σαλαμάνκας!

Διανυκτέρευση.

8η ΜΕΡΑ: ΣΑΛΑΜΑΝΚΑ-ΑΒΙΛΑ

Πρωινό, καμία επαφή με τη βαλίτζα, σα μαλωμένοι συνταξιδιώτες αυτή τη φορά η αποσκευή μας και μεις. Ώρα είναι να ταξιδέψουμε χαλαροί, χωρίς αυτή την έννοια πρωί-πρωί, ανέβα, κατέβα, σπρώξε… Ρίχνουμε μια ματιά, τα παιδιά κάναν καλά τη δουλειά τους, τις φόρτωσαν όλες, κι  εμείς ξεκινάμε… Θα πάρουμε τα πράματα από κει που τ' αφήσαμε την προηγούμενη βραδιά, απ' την ωραιότερη Plaza Mayor όλης της Ισπανίας κι από κει στο Casa de las Conchas.

Γιατί καλύφθηκε με αχιβάδες αυτό το αριστούργημα αρχιτεκτονικής;

Κρύβουν κάτι οι αχιβάδες αυτές στο κοίλωμά τους από κάτω, έτσι όπως είναι στερεωμένες  στους τοίχους του παλατιού;

Προχωρούμε από ομορφιά σε ομορφιά, Convento de las Dueñas, Convento de San Esteban, βλέπουμε τους δυο Καθεδρικούς, αναζητούμε τον “Αστροναύτη”, λύνουμε το γρίφο, προχωρούμε, απ' το Camino de Santiago στο Camino του Unamuno, αποτίουμε φόρο τιμής στο σημείο που ο Καθηγητής ύψωσε φωνή κι ανάστημα στους Φρανκικούς κραυγάζοντας το περίφημο:

“Venceréis pero no convenceréis”. (“Θα Νικήσετε αλλά δε θα πείσετε”.)

και θα φτάσουμε στις Escuelas Menores για να δούμε με τα μάτια μας τον αποκαλούμενο: “Ουρανό της Σαλαμάνκας”!

Κι αμέσως μετά, δίπλα, θα προβάλει μπροστά μας το μυθικό Universidad de Salamanca!

Είναι μεγάλη τιμή για τη Melodrakma να σας ξεναγήσει στο εσωτερικό αυτού του Πανεπιστημίου. Η Στιγμή θα μπει στο κουτάκι με τις Συλλεκτικές.
Εδώ θα απονεμηθούν και τα Πτυχία, ένα δίπλωμα που θα εκδώσει η Melodrakma Universal και που θα πιστοποιεί ότι έχετε κάνει 4 ταξίδια στηνΙβηρική, θα βεβαιώνει ότι έχετε μοιραστεί γέλια και δάκρυα σε όλη τη χερσόνησο γι' αυτό και όλοι μαζί δικαιούμαστε αυτή τη στιγμή, τη χαρά της σχέσης δίπλα σε πρωτοετής δευτεροετής και άλλους τελειόφοιτους.

Με το τέλος της ξενάγησης χρόνος για καφέ κι ένα Ribera de Duero, στην Καστίλη-Λεόν είμαστε στο κάτω-κάτω, είναι ο τόπος του Ribera de Duero!

Κι ύστερα αναχώρηση. Μας περιμένει η τρίτη απ' τις τρεις πόλεις σε όλη την Ευρώπη με ολόκληρα, άθικτα τα Τείχη τους, τριγύρω. Απ' τις τρεις, της Ávila είναι τα πιο μεγάλα σε μήκος, αυθεντικά αιώνων και όχι αναστήλωση, αυθεντικά και μάλλον τα εντυπωσιακότερα όλων!

Φτάσαμε!


Αφήστε είπαμε τις βαλίτζες, θα τις βρούμε στο ξενοδοχείο, γι’ αυτό ήρθαν τα παιδιά, αφήστε τες, θέλω πρώτα να κάνουμε μια βόλτα.

Άλλο θαύμα πόλης… Η πόλη μιας Αγίας!

Τί να πρωτοθαυμάσουμε και δω….
Τα Τείχη;
Το Καθεδρικό;
Το Μοναστήρι και το Μουσείο της Αγίας Τερέζας;
Την Casa de las Carnicerías;
Την Casa de los Deanes
Το Palacio de los Verdugo;
Το Palacio de los Almarza;
Το Palacio de los Bracamonte;
Το Palacio de Núñez Vela;
Το Palacio de Polentinos;
Το Palacio de Los Águila;
Το Palacio de los Dávila;
Το Palacio de los Superunda;
Το Palacio de los Serrano;
Το Palacio de los Velada;
Το Palacio de los Valderrábanos;

Να ’χαμε ένα για δικό μας έστω για μια βραδιά…

Η Melodrakma  δε θέλει απωθημένα;

Θα μείνουμε σ’ ένα παλάτι δηλαδή;
Σ’ ένα απ’ αυτά;

Μαγική βραδιά. Ψηλά απ’ τα Τείχη αγναντεύουμε,. Προσπαθούμε να δούμε το σημείο εκκίνησης, από πού ξεκίνησε κάποτε αυτή η διαδρομή ως εδώ… Για άλλους πριν λίγες μέρες στο Πόρτο και για άλλους χρόνια πολλά πριν… Βγαίνουμε σε «αναζήτηση τροφής». Δε μπορεί, δυο βήματα είμαστε απ’ τη Σεγκόβια, δε μπορεί να μην υπάρχει εδώ κάποιο εστιατόριο με καταπληκτικό cochinillo…
Υπάρχει…

Πολλά όχι ένα;;;

 Καλή όρεξη κι ύστερα ο καθένας στο παλάτι του.

Καληνύχτα.

9η ΜΕΡΑ: ΑΒΙΛΑ-ΣΕΓΚΟΒΙΑ-ΜΑΔΡΙΤΗ-ΤΟΛΕΔΟ

Πρωινό.

Με το ρυθμό που έχει ο άνθρωπος όταν έζησε μια γαλήνια μαγική νύχτα και ήδη τον βαραίνει η ώρα του τέλους που πλησιάζει.

Πρωινό. Καμιά βιασύνη

Οι βαλίτζες φορτώθηκαν και μεις θέλω να κάνουμε μια τελευταία βόλτα στα στενά της πόλης, ίσως κάποιο παλάτι να μας ξέφυγε. Ίσως επισκεφτούμε και εσωτερικά κάποιο πριν ν’ αναχωρήσουμε για την Παλιά Ερωμένη…
Φύγαμε για Σεγκόβια, μαλάξεις στη μνήμη και στις αισθήσεις αυτό το πέρασμα από δω,
βάζω την ίδια μουσική,
ακολουθούμε την ίδια διαδρομή…
ιστορική επιστροφή για κάποιους, πρωτόγνωρη μαγεία για άλλους,
πάμε για ιστορική φωτογραφία κάτω απ’ το Κάστρο της Ισαβέλλας.


Κι ύστερα, στάση μπροστά στο μεγαλύτερο και πιο καλά διατηρημένο Ρωμαϊκό Υδραγωγείο όλης της Ευρώπης. Βόλτα στα στενά της πόλη που έβαλε το λιθαράκι της στη σχέση μας…

Χρόνος για καφέ.

Όχι, δε θα φάμε γουρουνάκι… Φάγαμε χθες βράδυ. Μας περιμένει δείπνο αποχαιρετιστήριο! Είναι η τελευταία νύχτα απόψε.

Σεγκόβια, πιάτο, γουρουνάκι, κρασί, πιάτο, το πιάτο κόβει, σπάει κάτω στο πάτωμα, η στιγμή κομματιάζεται πάνω στη μουσική… «…δεν έκανα ταξίδια μακρινά…» η πρώτη γνωριμία επιστρέφει, κάποτε σε κάποιο αεροδρόμιο, η Μεγάλη Κυρία που λέγεται Μαδρίτη μπροστά μας, η πρώτη εκδρομή επιστρέφει, τα πρώτα χιλιόμετρα στο Τολέδο επιστρέφουν, επέστρεφε, αγαπημένη αίσθηση επέστρεφε, φωτογραφία ιστορική σαν πίνακας του Ελ Γκρέκο κι ύστερα, τρισδιάστατοι στο Πράδο κάτω απ’ το βλέμμα και τα μουστάκια του Βελάθκεθ, το Τζαμί της Κόρδοβας ξεγυμνώνει μία-μία τις κολόνες του σα να είναι οι Δεσποινίδες της Αβινιόν και στο βάθος φαίνονται τα Πάτιος της Σεβίλλης, αυτά μας έδωσαν ρυθμό και ώθηση να φτάσουμε ως εδώ, στη Γρανάδα ήρθε το Πρώτων Βοηθειών, ο Λόρκα ντυμένος νοσοκόμος στο μυαλό μας τρέχει με τη φιάλη αγκαλιά για τη  μετάγγιση, αίμα τσιγγάνων από τότε τρέχει στο μυαλό, το Ανάκτορο της Αλάμπρας προκαλεί σε μονομαχία μια σπηλιά, ο Καιρός των Τσιγγάνων Μέσα μας κι η Θάλασσα Μέσα μας και η στεριά, κρασί, Σεγκόβια, Κάστρο γουρουνάκι, Σεγκόβια, Κάστρο, φλας, φωτογραφία 1994…φλας….φωτογραφία 2017,  καινούριοι φίλοι, πρωτοετείς, γίνονται μέρος της Ιστορίας, 8-10 μέρες το χρόνο η ιστορία μας, 365 μέρες ανάμνηση, Μπιλμπάο αεροδρόμιο, Πόρτο, αεροδρόμιο, μ' ένα ποτήρι πόρτο να περιμένει και λίγο πιο κει τα μύδια των γλάρων, η αγκαλιά που στερήσαμε στον Άγιο Σαντιάγκο, τα ναυάγια της Λα Κορούνια, η Παραλία των Καθεδρικών Μέσα μας, η Χιχόν των αλκοολικών, το Οβιέδο των γλυπτών, οι δεινόσαυροι, και οι απόγονοί τους οι ζωγράφοι της Αλταμίρας, το φεστιβάλ ομορφιάς στο Σαν Σεμπαστιάν, στο Μπιαρίτζ οι σανίδες του σερφ βουλιάζουν μέσα μας γιατί δεν τις ποθήσαμε ποτέ, για άλλα διψάει η ψυχή μας, το Αμύγδαλο της Βιτόρια, η Παμπλόνα, οι ταύροι και το φλερτ με τον μισητό θάνατο, ο Χεμινγουέι, το κρασί, το φλερτ με το Ροκ του Μπιλμπάο, η αποθέωση της Νέας Αρχιτεκτονικής στο Γκούγκενχάιμ, δάκρυα κλεισμένα μέσα στο βελανίδι της Γκερνίκα, πόθος κλεισμένος εντός των Τειχών της Καρκασόν, Καθαροί πεντακάθαροι προχωρούμε, θέλουμε να γνωρίσουμε τον κόσμο, κοιτάζουμε τη γυάλινη σφαίρα τής Τζιρόνα, στα νερά της καθρεφτίζεται η λιονταρίνα που περιμένει ένα φιλί  πίστης, η Βαρκελώνη νύχτα και μέρα πόρνη πολυτελείας, μέσα μας πόρνη θεά με θέα, κοιτάζουμε μπροστά στον ορίζοντα ψηλά απ’ το λόφο του Τίμπιντάμο, η Γκαλά με την πλάτη γυμνή, γυρισμένη  δείχνει την κατεύθυνση, δείχνει τη Μυστική Εικόνα των Πραγμάτων, ο Νταλί γελάει κάτω απ’ τα μουστάκια του, ο Βελάθκεθ χαίρεται που αγαπήθηκε τόσο, ο Ελ Γκρέκο μας περιμένει, κοιτάζουμε από ψηλά, φαίνονται όλα πεντακάθαρα… Βερολίνο, Τοσκάνη, Μαρόκο, Πολωνία, Κούβα, Αρτζεντίνα, Ιαπωνία, Κένυα, Βιετνάμ… ΤΟΛΕΔΟ.


Είναι αρκετή ώρα που έχουμε φύγει απ’ τη Σεγκόβια…
Μπαίνουμε ήδη στη Μαδρίτη, μπαίνουμε από κει που μπήκε ο Φράνκο, απ’ την Puerta de Hierro, μουσική…Jaleo Jaleo, μπαίνουμε…διασχίζουμε τους δρόμους της πόλης και μας διασχίζουν κι αυτοί, η Μαδρίτη τελικά ήταν μέσα μας, μουσική, Gran Vía, Cibeles, Ταχυδρομείο-, Ποσειδώνας, Prado, Thyssen Bornemisza Reina Sofía, Atocha…

Φτάσαμε.

Τολέδο. Ο Τάγος μπροστά μας, μικρή τάφρος απέμεινε απ’ το μεγαλείο της Λισσαβόνας, σαν την τέφρα που απομένει μετά από μια ζωή ωραία. Η Θέα του Τολέδο. Μουσική, κάνουμε όπως τότε το γύρω του βράχου… Μουσική, ο Μότζαρτ Μέσα μας, ο Τάγος μέσα μας…

Τώρα είμαστε στο Τολέδο του Ελ Γκρέκο.
Επιστρέψαμε.
Είναι απόγευμα αυτή τη φορά.
Σουρουπώνει.
Η Melodrakma Universal κανόνισε με την άφιξη μια απογευματινή διαφορετική ξενάγηση.

Μύθοι – Θρύλοι και Δοξασίες στους δρόμους της πόλης του Ελ Γκρέκο κι ύστερα…

Άφιξη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο.

Αλλά πώς να τακτοποιηθεί κανείς σ’ ένα ξενοδοχείο με τέτοια θέση και θέα θεϊκή;

Πώς να δεθεί και Μεσόγειος και Τάγος με σχοινιά;

Πώς να ζητήσεις πιο πολύ ομορφιά μπροστά στα μάτια σου;

Δείπνο με θέα το Τολέδο. Αυτό σκέφτηκα πως είναι ένα ωραίο, κομψό κλασικό εικονογραφημένο τέλος.

Η μουσικοί παίζουν ήδη, βοήθησε η Αλάιτζ σ’ αυτό, άνθρωποι απ’ την Ορχήστρα της Αυτονομίας της Μαδρίτης είναι μαζί μας στο δείπνο, τα έχει φροντίσει όλα η Melodrakma και η Αγάπη.

Εεις μπροστά στη Θέα του Τολέδο!

Αυτή τη θέα διάλεξα για τελευταία εικόνα. Οι μουσικοί παίζουν, εμείς χορεύουμε,…ελάτε για μια φωτό όλοι μαζί!

Δείπνο σ' ένα απ' τα Cigarrales, σ' ένα απ' τα αρχοντικά στον απέναντι λόφο, απέναντι, για να 'μαστε πρόσωπο με πρόσωπο με την Ομορφιά και την Ιστορία.

Υψώνω το ποτήρι.


10η ΜΕΡΑ: ΤΟΛΕΔΟ- ΦΤΙΑΞΤΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ-ΜΑΔΡΙΤΗ-ΑΘΗΝΑ

Φτάσαμε στην άλλη άκρη του Τάγου και κοιμηθήκαμε μια βραδιά σχεδόν στις πηγές του.

Λισσαβόνα... Τολέδο...

Για πρωινό θα πάρουμε τη μοναδική θέα, ύστερα θα πάρουμε και πρωινό κανονικό και φύγαμε για:

Α) Palacio de Aranjuez! Να δούμε και ν' ακούσουμε. Τί είναι αυτό που ενέπνευσε τέλος πάντων τον Joaquín Rodrigo και συνέθεσε το αριστούργημα που λέγεται Concierto de Aranjuez;

Β) Μουσείο Joaquín Sorolla! Για να διαπιστώσουμε ότι υπάρχει συνέχεια στη διαδοχή των Βασιλέων τής Ισπανικής Ζωγραφικής! Βελαθκεθ, Γκόγια, Σορόγια... Το Φως και η Στιγμή που ποτέ δεν πιάνονται, στα χέρια ενός ανθρώπου!

Γ) Alcalá de Henares!Επίσκεψη στο χωριό και στο σπίτι που γεννήθηκε ο “πατέρας” του Δον Κιχώτη Άνοιγμα λογαριασμών με τον Μιγκέλ Θερβάντες!

Δ) Χρόνος για επίσκεψη στο Μουσείο Reina Sofía που λόγω της συμπλήρωσης 80 χρόνων απ’ τον βομβαρδισμό της Γκρενίκα φιλοξενεί την έκθεση «Piedad y terror en Picasso
El camino a Guernica.»

Ε) Άλλο;

Το “λαϊκό αίσθημα” στο επόμενο διάστημα θα με βοηθήσει να κρίνω ποια είναι η καταλληλότερη επιλογή για τον επίλογο. (Ας δούμε πόσο ωραίο κι εύκολο είναι να σου λένε «Διάλεξε!»)

Αυτό ήταν!

Τέλειωσε. Πάμε για αεροδρόμιο.

Μουσική.

Fade out.

Αεροπλάνο.

Σύννεφα.

Τέλος.

Αυλαία.



Ευχαριστώ που όσο μπόρεσε ο καθένας ήταν δίπλα και μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Κάποιοι 5 συνεχόμενα χρόνια τώρα χτίσαμε αυτό το Τολέδο και εκτρέψαμε τον Τάγο για να ποτιστούν ένα σωρό ξερές περιοχές τής ζωή μας.

Υ.Γ-1: Τιμή κατ' άτομο σε δίκλινο: 995 + 235 φόροι (Λουφτχάνσα). Σύνολο 1230 ευρώ. (Περιλαμβάνει δύο δείπνα, στο Αβέιρο και στο Κάθερες.)

Μονόκλινο 1510 ευρώ (280 η επιβάρυνση)

Συνυπολόγισα πολλά, τα πραγματικά κόστη, ξενοδοχεία, λεωφορεία, ξεναγούς επίσημους παντού, καράβια, βαρκούλες, αχθοφόρους για τις βαλίτζες, ΄΄αλλα διάφορα που μου διαφεύγουν, είδα και το κόστος στα 8ήμερα που κυκλοφορούν στην αγορά, περί τα 1050 ευρώ με τους φόρους, 1050 : 8 ημέρες =  130 ευρώ την ημέρα λέω...10 μέρες... 1.300...Όχι είπα, θεωρητικά τουλάχιστον υπάρχει συμμετοχή μεγάλη άρα μπορώ να πάρω το ρίσκο και να μειώσω την τιμή όσο γίνεται κι επιπλέον θα βάλω και δυο δείπνα όπως την πρώτη χρονιά στη Βόρειο Ισπανία. Δένονται οι άνθρωποι όταν τρων μαζί. Έτσι οριστικοποιήθηκε το κόστος μην κάνοντας την ελάχιστη έκπτωση στην ποιότητα. Το αντίθετο! 

Υ.Γ-2: Το πρόγραμμα θα το δημοσιεύσω και σε «κανονική» εκδοχή ώστε να μπορείτε να το μοιραστείτε με φίλους χωρίς να ρισκάρετε τη φιλία.

Υ.Γ-3: Η Ειρήνη θα σας στείλει ένα πρώτο ενημερωτικό με πτήσεις και άλλες χρήσιμες λεπτομέρειες καθώς και το λογαριασμό για προκαταβολή 350 ευρώ για όσους εξακολουθείτε να ενδιαφέρεστε να κάνουμε μαζί αυτή την πορεία..

Υ.Γ-4: Με την ευκαιρία αυτή δημοσιεύω κι από δω, στο μπλογκ ένα βίντεο φτιαγμένο με πολλή αγάπη. Προσπάθησα να κλείσω μέσα 4άρων χρόνων ταξίδια και αισθήματα. Προβλήθηκε και "προλόγισε" την εκδήλωση της Melodrakma στις 12 Απριλίου στο θέατρο Βασιλάκου.



Κρατήσεις στην κ. Ειρήνη Λυμτσιούλη :  irini@melodrakma.com

και στο 6985-66 2014 Δευτέρα έως Σάββατο 9;00-19:00


            Σας ευχαριστώ πολύ
                                                 
                                                  El Greco